Cechą podmiotu przestępstwa jest także poczytalność sprawcy. W rozumieniu art. 31 § 1 kodeksu karnego niepoczytalność oznacza brak możliwości rozpoznania w chwili czynu jego znaczenia lub pokierowania swym postępowaniem i spowodowane jest to upośledzeniem umysłowym, chorobą psychiczną lub innymi zakłóceniami czynności psychicznych. Konsekwencją niepoczytalności jest brak winy, a w rezultacie brak przestępstwa. Sprawcą przestępstwa może być również osoba o ograniczonej poczytalności, a więc osoba która w momencie popełnienia przestępstwa ma w znacznym stopniu ograniczoną zdolność kierowania postępowaniem lub rozpoznania czynu. Stan ten nie wyłącza winy i sprawca ponosi odpowiedzialność karną, ale sąd może w takim wypadku, zgodnie z art. 31 § 2 k.k., orzec nadzwyczajne złagodzenie kary.